Short description/annotation

Een reflectief non-fictiewerk over familiegeschiedenis, genealogie en de betrouwbaarheid van overgeleverde familieverhalen. Vanuit een breuk in de eigen stamboom onderzoekt Kathleen Vereecken hoe een vermeende voormoeder en andere overgeleverde vertellingen mogelijk op fictie berusten. De tekst verkent hoe mythe en werkelijkheid in genealogie met elkaar verweven raken, waarom zulke verhalen generaties lang blijven bestaan en hoe ze het beeld van het verleden en het zelfbeeld beïnvloeden.

Flap / cover copy

Iedere familie koestert haar verhalen. Over moedige voorouders, ondernemende pioniers of markante figuren die de tand des tijds lijken te trotseren. Ze geven kleur aan onze herkomst, maar hoe betrouwbaar zijn ze?

Schrijfster Kathleen Vereecken meent het begin van een historische roman in handen te hebben, met een voormoeder als inspirerende spilfiguur. Tot dat zorgvuldig opgebouwde verleden scheurt: een cruciale schakel in haar stamboom blijkt niet te kloppen. Verwondering slaat om in achterdocht. Wat is feit, wat is doorvertelde fictie? En waarom blijven zulke verhalen bestaan?

Vanuit die barst in haar eigen familieverhaal verkent ze de wereld van de genealogie, waar mythe en werkelijkheid in elkaar haken, waar hardnekkige vertellingen generaties lang standhouden en tegelijk het zicht op een complexer verleden vertroebelen.

In De beste families schrijft Vereecken niet het boek dat ze voor ogen had, maar het boek dat geschreven móést worden: een indringende reflectie over hoe familieverhalen ontstaan, worden doorgegeven en ons zelfbeeld vormen.

Description

Iedere familie koestert haar verhalen. Over moedige voorouders, ondernemende pioniers of markante figuren die de tand des tijds lijken te trotseren. Ze geven kleur aan onze herkomst, maar hoe betrouwbaar zijn ze?

Schrijfster Kathleen Vereecken meent het begin van een historische roman in handen te hebben, met een voormoeder als inspirerende spilfiguur. Tot dat zorgvuldig opgebouwde verleden scheurt: een cruciale schakel in haar stamboom blijkt niet te kloppen. Verwondering slaat om in achterdocht. Wat is feit, wat is doorvertelde fictie? En waarom blijven zulke verhalen bestaan?

Vanuit die barst in haar eigen familieverhaal verkent ze de wereld van de genealogie, waar mythe en werkelijkheid in elkaar haken, waar hardnekkige vertellingen generaties lang standhouden en tegelijk het zicht op een complexer verleden vertroebelen.

In De beste families schrijft Vereecken niet het boek dat ze voor ogen had, maar het boek dat geschreven móést worden: een indringende reflectie over hoe familieverhalen ontstaan, worden doorgegeven en ons zelfbeeld vormen.

Details