Korte beschrijving/Annotatie

Literaire non-fictie over de blijvende fascinatie voor Samuel Beckett en Marcel Proust. De tekst volgt Bart Stoutens hernieuwde terugkeer naar Parijs, waar hij eerder op zoek ging naar tastbare sporen van beide schrijvers. Vanuit persoonlijke betrokkenheid en langdurige correspondentie met Becketts maîtresse worden minder bekende aspecten van hun werk en denken belicht. Aan bod komen onder meer inspiratiebronnen, verteltechniek, lespraktijk, filosofische invloeden, taalopvattingen, quietisme, ziekte en zelfreflectie op het eigen oeuvre. De focus ligt op literaire interpretatie, biografische details en de wisselwerking tussen werk, ideeën en context.

Tekst achterflap

In dit boek keert Bart Stouten terug naar zijn grote literaire liefdes die hem een leven lang inspireerden: Beckett en Proust. Hij bezoekt opnieuw Parijs, waar hij als jongeman op zoek ging naar overgebleven 'levende' sporen van beide auteurs. Jarenlang correspondeerde Bart met de maîtresse van Samuel Beckett, die ooit script editor was bij de BBC en als vertaalster een scharnierfunctie bekleedde tussen de Engelse en Franse literatuurwerelden. Minder bekende aspecten over het leven en werk van Beckett en Proust passeren de revue: de onverwachte bron van Becketts inspiratie voor Waiting for Godot, de subjectieve verteller die plots alwetend wordt in Un Amour de Swann, Beckett als leraar in de klas, de immense impact van Schopenhauer en Bergson op Prousts volzinnen, Becketts 'taalmuziek van de leegte' getekend door zijn fascinatie voor het quietisme, de ware ziekte van Proust (die niét astma was) en hoe Beckett zelf over zijn werk dacht.

Beschrijving

In dit boek keert Bart Stouten terug naar zijn grote literaire liefdes die hem een leven lang inspireerden: Beckett en Proust. Hij bezoekt opnieuw Parijs, waar hij als jongeman op zoek ging naar overgebleven 'levende' sporen van beide auteurs. Jarenlang correspondeerde Bart met de maîtresse van Samuel Beckett, die ooit script editor was bij de BBC en als vertaalster een scharnierfunctie bekleedde tussen de Engelse en Franse literatuurwerelden. Minder bekende aspecten over het leven en werk van Beckett en Proust passeren de revue: de onverwachte bron van Becketts inspiratie voor Waiting for Godot, de subjectieve verteller die plots alwetend wordt in Un Amour de Swann, Beckett als leraar in de klas, de immense impact van Schopenhauer en Bergson op Prousts volzinnen, Becketts 'taalmuziek van de leegte' getekend door zijn fascinatie voor het quietisme, de ware ziekte van Proust (die niét astma was) en hoe Beckett zelf over zijn werk dacht.

Details