Korte beschrijving/Annotatie

Prentenboek over het werk en het creatieve proces van James Ensor. De tekst volgt zijn jeugd in de winkel van zijn moeder, waar hij tussen griezelige voorwerpen opgroeit en begint te schilderen zodra hij een doos met verf krijgt. Hij verbeeldt onder meer griezels, daken, een gemaskerde stoet en de zee, met nadruk op licht en waarneming. Een centrale lijn is het spanningsveld tussen artistieke verbeelding en onbegrip van anderen: zijn werk wordt afgewezen, wat leidt tot woede en satirische verbeelding van critici. Later verschijnt er erkenning in de vorm van een bewonderaar.

Tekst achterflap

» Opmerkelijk prentenboek over het werk en het creatieve proces van James Ensor
» Met een prikkelende tekst van Paul De Moor en imposante portretten van Ingrid Godon
» i.s.m. KMSKA (Koninklijk Museum voor Schone Kunsten Antwerpen)

In dit intrigerende prentenboek voor kinderen én volwassenen kruip je in het wonderlijke hoofd van James Ensor.

De jonge Ensor groeit op in de winkel van zijn moeder, tussen kartonnen dozen vol griezels. Als hij zelf een doos krijgt met verf erin, begint hij te schilderen: de griezels, de daken, de gemaskerde stoet in de stad. En natuurlijk ook de zee, glad en ruw, met bulten van wit schuim. Veel mensen vinden zijn werk ruiken naar muf. Maar ze kijken niet écht: Ensor schildert niet de daken, maar het licht op de daken. Niet de schelpen, maar het licht uit de schelpen. James is woedend om het onbegrip en schildert de criticasters met hun stomme koppen op lijven van insecten. En dan staat er plots een bewonderaar aan de deur ...

Beschrijving

» Opmerkelijk prentenboek over het werk en het creatieve proces van James Ensor
» Met een prikkelende tekst van Paul De Moor en imposante portretten van Ingrid Godon
» i.s.m. KMSKA (Koninklijk Museum voor Schone Kunsten Antwerpen)

In dit intrigerende prentenboek voor kinderen én volwassenen kruip je in het wonderlijke hoofd van James Ensor.

De jonge Ensor groeit op in de winkel van zijn moeder, tussen kartonnen dozen vol griezels. Als hij zelf een doos krijgt met verf erin, begint hij te schilderen: de griezels, de daken, de gemaskerde stoet in de stad. En natuurlijk ook de zee, glad en ruw, met bulten van wit schuim. Veel mensen vinden zijn werk ruiken naar muf. Maar ze kijken niet écht: Ensor schildert niet de daken, maar het licht op de daken. Niet de schelpen, maar het licht uit de schelpen. James is woedend om het onbegrip en schildert de criticasters met hun stomme koppen op lijven van insecten. En dan staat er plots een bewonderaar aan de deur ...

Details