Short description/annotation

Poëzie over oorlog en de nasleep ervan, gezien vanuit een stem die overleven nadrukkelijk niet gelijkstelt aan ontsnappen. De tekst verbindt afkomst, actualiteit, liefde, geweld, strijdlust en schuldgevoel, en laat achter abstracte termen als slachtoffers, doden en gewonden concrete bestaansgeschiedenissen zien. Meerdere stemmen, waaronder die van de doden, klinken door de gedichten heen. De context raakt aan Palestina, Syrië en een westerse consumptiemaatschappij.

Flap / cover copy

'Jij zegt dat ik aan de oorlog ben ontsnapt. Nee, liefste, niemand ontsnapt aan de oorlog. Het is alleen zo dat ik niet ben gestorven. Ik ben blijven leven, dat is alles.'

Ghayath Almadhoun (1979) is een Syrisch-Palestijns-Zweedse dichter. Hij is geboren
in het Palestijnse vluchtelingenkamp Yarmouk in Damascus als zoon van een Palestijnse
vader en een Syrische moeder. Almadhoun woont in Berlijn. Eerder verscheen van hem in vertaling 'Weg van Damascus' en 'ik hier jij daar' (samen met Anne Vegter).

‘Een dichter die ons anders naar oorlog laat kijken.’ ADRIAAN VAN DIS
‘In een eigenzinnig ritme kluwen de pagina’s samen tot een magistrale hedendaagse vertelling over afkomst en actualiteit, liefde en geweld, strijdlust en schuldgevoel.’ AWATER

ater
‘De poëzie van Almadhoun is een passie die geen troost schenkt. Hij is hartstochtelijk tot in zijn diepste lexicale en syntactische vezels. Er wordt niets gerelativeerd, behalve het eigen individuele bestaan. Door de stem van de dichter heen klinken immers vele stemmen en vooral die van de doden.’ POËZIEKRANT

‘Beklemmende gedichten die de westerse consumptiemaatschappij met de neus op de feiten drukken.’ NRC

‘Almadhoun pelt de schil van woorden als “slachtoffers, “doden” en “gewonden” af en laat zien dat daarachter echte levens schuilgaan.’ TROUW

Description

'Jij zegt dat ik aan de oorlog ben ontsnapt. Nee, liefste, niemand ontsnapt aan de oorlog. Het is alleen zo dat ik niet ben gestorven. Ik ben blijven leven, dat is alles.'

Ghayath Almadhoun (1979) is een Syrisch-Palestijns-Zweedse dichter. Hij is geboren
in het Palestijnse vluchtelingenkamp Yarmouk in Damascus als zoon van een Palestijnse
vader en een Syrische moeder. Almadhoun woont in Berlijn. Eerder verscheen van hem in vertaling 'Weg van Damascus' en 'ik hier jij daar' (samen met Anne Vegter).

‘Een dichter die ons anders naar oorlog laat kijken.’ ADRIAAN VAN DIS
‘In een eigenzinnig ritme kluwen de pagina’s samen tot een magistrale hedendaagse vertelling over afkomst en actualiteit, liefde en geweld, strijdlust en schuldgevoel.’ AWATER

ater
‘De poëzie van Almadhoun is een passie die geen troost schenkt. Hij is hartstochtelijk tot in zijn diepste lexicale en syntactische vezels. Er wordt niets gerelativeerd, behalve het eigen individuele bestaan. Door de stem van de dichter heen klinken immers vele stemmen en vooral die van de doden.’ POËZIEKRANT

‘Beklemmende gedichten die de westerse consumptiemaatschappij met de neus op de feiten drukken.’ NRC

‘Almadhoun pelt de schil van woorden als “slachtoffers, “doden” en “gewonden” af en laat zien dat daarachter echte levens schuilgaan.’ TROUW

Details