Short description/annotation

Persoonlijke non-fictie over de betekenis van een hulphond binnen een gezin en over de rouw na diens overlijden. Nadat de jongste dochter een zwarte labrador als hulphond krijgt, verandert de kijk op honden ingrijpend. Na de dood van de ouders en kort daarna van de hond ontstaat een terugblik vol herinneringen aan een dier dat jarenlang een levensgezel was. De tekst concentreert zich op liefde, verlies en de bijzondere band tussen mens en hond.

Flap / cover copy

Voor Bert Natter waren alle honden dieren met weliswaar verschillende verschijningsvormen, maar gemeenschappelijke kenmerken: vier poten, een staart, geblaf en hondenpoep. Dat veranderde toen zijn jongste dochter een hulphond kreeg, de zwarte labrador Hutsh. Als kort na de dood van zijn ouders ook Hutsh overlijdt, besluit Bert dit boek te schrijven, dat gaat over liefde en rouw, vol herinneringen aan de hond die jarenlang een levensgezel was. Een hond kan niet praten, maar is in staat ons meer te vertellen dan we denken.

Description

Voor Bert Natter waren alle honden dieren met weliswaar verschillende verschijningsvormen, maar gemeenschappelijke kenmerken: vier poten, een staart, geblaf en hondenpoep. Dat veranderde toen zijn jongste dochter een hulphond kreeg, de zwarte labrador Hutsh. Als kort na de dood van zijn ouders ook Hutsh overlijdt, besluit Bert dit boek te schrijven, dat gaat over liefde en rouw, vol herinneringen aan de hond die jarenlang een levensgezel was. Een hond kan niet praten, maar is in staat ons meer te vertellen dan we denken.

Details