Short description/annotation

Bloemlezing van poëzie van Stefan Hertmans, samengesteld en ingeleid door Peter Verhelst. De selectie verweeft gedichten uit Kaneelvingers (2005) met werk uit alle bundels, van de ongepubliceerde De kleine woordwoestijnen (1975-1980) tot Onder een koperen hemel (2018). Door deze nieuwe compositie worden terugkerende motieven en thematische lijnen in een andere ordening zichtbaar. Centraal staan herinnering, geschiedenis, liefde, erotiek, dood, verlies en vitale melancholie.

Flap / cover copy

Wij waar geen eind aan komt is een ode aan het grootse en rijke
poëzie-oeuvre van Stefan Hertmans. Deze bijzondere bloemlezing
toont het oeuvre in al zijn muzikaliteit en verrast door
onverwachte beelden en wendingen – precies zoals het leven zelf.
Dichter en schrijver Peter Verhelst, een van Hertmans’ literaire
geestverwanten, maakte de keuze en schreef de inleiding waarin
hij op hartstochtelijke wijze zijn bewondering voor Hertmans’
poëzie onder woorden brengt.
Tussen de gedichten van Kaneelvingers, de twaalfde en meest
lichamelijke bundel van Hertmans uit 2005, weeft Peter Verhelst
gedichten uit alle bundels, van de ongepubliceerde dichtbundel
De kleine woordwoestijnen (1975-1980) tot en met de laatste
bundel Onder een koperen hemel (2018). Door deze geheel andere
compositie staan de hertmansiaanse thema’s en motieven
zoals herinnering, geschiedenis, liefde, erotiek, dood, verlies en
vitale melancholie in een nieuwe orde, en flonkeren de gedichten
van nieuwe mogelijkheden en betekenissen.

Description

Wij waar geen eind aan komt is een ode aan het grootse en rijke
poëzie-oeuvre van Stefan Hertmans. Deze bijzondere bloemlezing
toont het oeuvre in al zijn muzikaliteit en verrast door
onverwachte beelden en wendingen – precies zoals het leven zelf.
Dichter en schrijver Peter Verhelst, een van Hertmans’ literaire
geestverwanten, maakte de keuze en schreef de inleiding waarin
hij op hartstochtelijke wijze zijn bewondering voor Hertmans’
poëzie onder woorden brengt.
Tussen de gedichten van Kaneelvingers, de twaalfde en meest
lichamelijke bundel van Hertmans uit 2005, weeft Peter Verhelst
gedichten uit alle bundels, van de ongepubliceerde dichtbundel
De kleine woordwoestijnen (1975-1980) tot en met de laatste
bundel Onder een koperen hemel (2018). Door deze geheel andere
compositie staan de hertmansiaanse thema’s en motieven
zoals herinnering, geschiedenis, liefde, erotiek, dood, verlies en
vitale melancholie in een nieuwe orde, en flonkeren de gedichten
van nieuwe mogelijkheden en betekenissen.

Details