Short description/annotation

Literaire non-fictie over een dochter die, nadat haar moeder eind 2021 laat weten ongeneeslijk ziek te zijn, een laatste poging tot toenadering onderneemt. De tekst focust op de moeizame relatie tussen dochter en moeder en op de zoektocht naar woorden nu de tijd beperkt is. Tegelijk onderzoekt de verteller haar verstoorde verhouding tot het eigen lichaam en probeert ze deze familiale dynamiek en lichamelijke ervaring te begrijpen.

Flap / cover copy

Altijd als mijn ouders uitreiken: iets in mij wat naar binnen klapt, zoals een boksbal op de kermis uit de automaat tevoorschijn komt nadat er een munt wordt ingebracht, klaar om geramd te worden.

Eind 2021 krijgt Lize Spit een mailtje waarin haar moeder laat weten dat ze ongeneeslijk ziek is. Nu haar moeder nog maar kort te leven heeft, onderneemt Lize een laatste toenaderingspoging. Nooit eerder was het vinden van de juiste woorden zo lastig, nooit eerder was het zo noodzakelijk.

Autobiografie van mijn lichaam is een radicaal eerlijk en aangrijpend onderzoek van een dochter die niet alleen de moeizame relatie met haar moeder probeert te begrijpen, maar ook de verstoorde relatie tot haar eigen lichaam.

Lize Spit (1988) schreef eerder de veelgeprezen romans Het smelt en Ik ben er niet. Ook schreef ze het Boekenweekgeschenk van 2023, De eerlijke vinder.